Farinato…

Code oranje heeft doorgezet. Het heeft de hele nacht geregend. Plassen op de camping maar gelukkig geen overlast. Ook vanochtend viel er nog steeds regen. Dan maar lekker lezen, keutelen, langzaamaan acties en nadenken over de terugreis. We hebben vanaf hier nog 1800 km te gaan. Dus dat wordt in vier keer rijden. Het plan was om de volgende stop in Burgos te maken. Maar dat is “maar” 250 km verderop. Dat schiet dus niet echt op. Veel gepuzzeld samen en bedacht dat we niet per se een stad meer hoeven te bezoeken maar ook gewoon een lekkere camping kunnen zoeken. We kwamen uit bij de kust in Zarautz. Daar lekker uitwaaien en relaxen voor de terugreis. Goed weer wordt het voorlopig nergens meer dus dat boeit niet. De camping geboekt voor twee nachten. 

Daarna elkaar steeds verteld dat het “toch heerlijk is om lekker niks te doen en een beetje in de camper te hangen en te lezen”. Maar ja dan wordt het droog en komt de zon weer door. Dus het kriebelt weer en de wandelschoenen aan, jasje aan en een wandeling naar het dichtsbijzijnde plaatsje. Wel flink bergop, maar daar hadden we onszelf een lunch beloofd van tapas en een wijntje. Op google gezocht en een simpele bar gevonden die, in tegenstelling tot andere barretjes en restaurants, wel open was. Onderweg kwamen we een spaanse man tegen die gelijk een praatje in het Spaans begon met veel gebaren. Of we van Duitsland kwamen. Nee nederland.  En dat hij in Duitsland gewerkt had in de bouw. Hij had ook in Frankrijk gewerkt . Fruit geplukt. Ah ok! Ja we begrijpen u. Wat leuk. Fijne dag verder. Een oude gastarbeider blijkbaar. En wat zeg je anders. Hij verstond niks maar wilde wel vertellen. 

De klim was inderdaad stevig. Drie kwartier stijgen. Het dorpje stelde niet veel voor maar aangekomen in het barretje was een feestje. We bestelden eerst een klein biertje, want we hadden dorst gekregen van de klim en het was inmiddels 23 graden. We gingen daarna naar de vitrine om tapas te kiezen. Veel bekend materiaal, zoals croquettes, patatas bravas en pasteitjes. De eerste barman adviseerde ons een specifiek gerecht uit Salamanca. “Farinato”. Hij vertelde aan zijn oude vader die erbij kwam staan dat hij ons dat had aangeraden. Dat begreep ik uit de lichaamstaal en hoorde hem “farinato” zeggen. Toen ook een wijntje besteld en Peter vroeg of hij een foto kon maken. “Je wordt beroemd” werd tegen de tweede barman gezegd. “Je komt op Facebook”. Vervolgens kwamen ze allebei vol trots vragen of het gerechtje ons beviel. Het had een aparte smaak…kaneel….worst…knoflook daaronder wat gebakken aardappeltjes met ui en een perfecte egg benedictine. Het was heerlijk. Vol trots kwam hij ons uitleggen wat het was. Bij het afrekenen herhaalde ik nog wat we hadden genuttigd in mijn klungel spaans. “You speak good spanish” hahaha. 

Na deze heerlijke dorpse ontmoeting was de rekening helemaal bijzonder. 2 wijn, 2 bier, 4 tapas…€ 13.90. Een blije ontmoeting rijker en de buikjes weer rond.