Rio Riaza…
Dag 8:
Zondag, eerste Pinksterdag. Daar is hier niets van te merken. Zijn doen er vandaag niet aan. Wel later in juni, maar eigenlijk alleen kerkelijke vieringen en geen nationale feestdag. Het is wel te merken dat het zondag is. De Spaanse kampeerders vertrokken en zo zijn er nog maar een handjevol kampeerders over op een camping met 230 plaatsen en een restaurant dat constant open is.
We hebben besloten een nachtje extra te boeken hier omdat het heel goed voelt. Een fijn stadje, super veel ruimte om ons heen en natuur en rust. Veel gelezen vandaag! Eerste boek is uit.
De meeste fietsroutes hier zijn uitdagend voor moutainbikers. Bergen in en zware tochten. Dus hebben deze bejaarden zelf een route gemaakt naar de rivier Riaza en dan terug naar het stadje.
Prachtig, zonder veel klimmetjes, maar wel natuur volop. Een hoop poep gespot van wilde zwijnen. Daarna op greffel en stenen bergaf met veel handremmen in de aanslag. Toch wel steil. Beneden bij de rivier een prachtig stukje natuur. We praten in Nederland over biodiversiteit, maar op deze plek bij de rivier was biodiversiteit echt voelbaar. Verschillende bomen, de grove den, beuk, meidoorn, eik, lijsterbes en hulst wisselden elkaar vrolijk af, zonder enig ingrijpen van de mens. De rivier was glashelder!
Er leven volgens een informatiebord oa. Wilde zwijnen, reeën, wilde kat, marters, diverse soorten arenden, gieren, de wipneusadder en diverse minder giftige slangen. En nog veeel meer. Kortom we waren even te gast in een gebied die niet van de mens is, maar van veel andere soorten. En dat was genieten.
Terug op de greffel omhoog. Opnieuw een stevige uitdaging met onze elektrische “stadsfietsen” met smalle banden. Misschien toch maar eens andere fietsen overwegen.
In het stadje op het terras geploft en in het kader van domme activiteiten heb ik vandaag geprobeerd een amandel met schil fijn te kauwen.
