Spanje trip dag 17
Nami,Nami,Nami…
Het was voor onze vakantiebegrippen laat geworden gisteravond. Pas om 1 uur in bed. Mag best een keer. Dus lekker slapen….8 uur vanmorgen ging de telefoon. Nami aan de lijn. Hele verhalen “Nami brabra bra Nami en Nami..Waar is opa nou?..brabra Nami bru bru mumm blabla Coco Nami” Dat ging zeker tien minuten door. Af en toe werd de telefoon ergens neergelegd en zag ik alleen het plafond, maar Nami bleef lekker door kletsen. Heerlijk. Dat was lekker wakker worden.
De camping is groot en zeer geciviliceerd. Het lijkt wel of het hele terrein gestofzuigd is. Zo clean voor camping begrippen. Maar met heerlijke douches en een fijne schaduwplek.
‘s Morgens rustig ontbeten, lekker gelezen en geluierd. Vanmiddag werden we door Taxi Evers (Joukje en René) opgepikt om te gaan eten bij een eenvoudig authetiek restaurant pal aan het strand. De zee op twee meter afstand. We namen een dagmenu. Succes verzekerd en heerlijk! De bediening was spontaan. De dame sprak Nederlands zei ze. Ze had een jaar in Utrecht gewoond voor de liefde. Ik weet niet in welk Utrecht ze woonde, maar haar taaltje klonk meer naar Duits. Ze deed wel erg haar best. Haar schortje was langer dan haar korte broekje. Zag aan de achterkant wel komisch uit.
Daarna een kort wandelingetje langs de zee, maar mijn voeten werkten helaas niet erg mee door de schuinte. Terug op de camping weer eenzelfde telefoontje van Nami ontvangen. Ze heeft de smaak te pakken. De omgeving wat verkend en een simpele stokbrood maaltijd bij de camper genuttigd met ansjovis die we in januari op de markt in Valencia hebben gekocht. Kortom water naar de zee gedragen.
