Schrikken…
Dag 20:
De camping lag prachtig maar we hadden een erg kleine plek. Dus toch besloten richting Frankrijk te rijden en afscheid te nemen van Spanje. Met behulp van Ai hebben we vlak over de grens een camping gevonden met ruime plekken.
Ruim 500 km op de A8 langs de gehele noordkust van Spanje.
Wat boodschappen gedaan en voor de laatste keer goedkoop diesel getankt (1,60).
Peter deed het eerste gedeelte. Het werd al behoorlijk drukker. Dat zijn we al die tijd niet gewend geweest. De volgende helft reed ik. Gekkenhuis was het. Vrijdagmiddag langs Bilbao met allerlei buschauffeurs en vrachtwagenchauffeurs die duidelijk snel aan hun weekend wilden beginnen.
De gehele weg barst van de bochten, tunnels en klimmen en dalen. Maar je niet gek laten maken en eigen tempo kiezen, zei Peter nog. Hij was moe en dommelde wat in slaap naast me. Tot hij wakker schrok van een flinke vloek die ik me liet ontvallen en hij een camper op zich af zag komen.
De weg had een derde strook voor de langzame klimmers aan de rechterkant. Heel normaal. Vlak na een bocht doemde er een stilstaande camper op. Ik reed 75 km. Naast me reed een auto die niet zag dat er een stilstaande camper stond. Dus haalde me gewoon rustig in. Ik moest de auto van de tweede strook “wegduwen” om snel om de stilstaande camper heen te kunnen rijden. Hij had ook een auto naast zich dus werd het spannend. Alles in een paar tellen. Maar gelukkig is het goed gegaan. Naast de stilstaande camper stond aan de bestuurderskant ook een man. Wat hem bezielde? Hij gedroeg zich alsof hij op een vluchtstrook stond. Levensgevaarlijk!
Veel gehoord over gratis camperplekken in Spanje maar nooit geweten dat die ook op de snelweg kunnen zijn. Eind goed al goed. Om half 5 waren we op de volgende camping in Frankrijk. Dag mooi Spanje!
Jeetje spannend zeg.
Goed dat je zo’n goed reactievermogen hebt. Petje af.