Harken…
Vanmorgen op ons gemak vertrokken. We hoefden tenslotte “maar 260 km” te rijden. En zoals gebruikelijk ieder de helft. Eerst getankt en toen vertrokken. Wat was het een leuke en sfeervolle camping in Granada!
Halverwege gestopt op een parkeerplaats, het was inmiddels half een, in de camper een stokbroodje gesmeerd met een glas melk, plasje gedaan….en weer door.
Hoe luxe is dat. Je eigen restaurantje en toiletgebouw bij je.
Het landschap veranderde in uitgestrekte velden met olijfbomen. Zover je kon kijken. De grond en de rotsen van de bergen waren spierwit.
Aangekomen op de camping in Sevilla kwam de hitte als een warme deken over ons heen. Dat was bij de receptie wel anders. Wat een harken. Twee chagrijnige mannen met weinig tekst. Dat hebben we eerder nog niet meegemaakt. We konden een plek kiezen en hebben uiteindelijk aan de rand van camping een plek gevonden. Naar de receptie teruggelopen om te kijken of we wat in het barretje konden eten. Woensdags gesloten. Dan maar zelf koken. Even in het winkeltje wat halen. 17.30 u open. We kwamen er om 18.15 u …”de winkel gaat over 10 minuten open.” Even gewacht. Geen winkelier te bekennen. Weet je wat….we laten onze creaviteit weer los op de koelkast. We hadden nog twee heerlijk in vacuum verpakte biefjes van het platteland, sla erbij en witte boontjes. Gesmuld!!
Uitgezocht wat we willen gaan zien morgen en op tijd naar bed, want het wordt vast een lange dag.
