Camping Besalú…
Op tijd vertrokken richting Spanje. Ieder 200 km gereden en wat was het druk. Veel vrachtverkeer maar ook weer veel toeristen en gekkies op de weg. En er stond best veel wind. In Zuid Frankrijk was op meerdere plekken zichtbaar dat er branden waren geweest. Bruine bomen en zwarte bodem. Op waarschuwingsborden werd vriendelijk verzocht geen sigarettenpeuken brandend weg te gooien. Zijn er dan toch nog mensen die dat doen???
Eenmaal in Spanje kwam al snel de afslag naar onze nieuwe bestemming. Besalu. Onderweg zouden we even stoppen bij een supermarkt. Maar helaas…in het uitgestrekte gebied niets te vinden. Hooguit een klein winkeltje midden in een dorp waar we met de camper niet bij konden komen. Dan maar door.
Aangekomen bij de camping via een smal klein onverhard weggetje bleek het een oase in dit prachtige wilde landschap te zijn. En wat een vriendelijk ontvangst. Een punkertje op blote voeten, met een hondenhalsband met spikes om haar nek, veel tattoos, ruig haar, geheel in zwart gekleed hielp ons vriendelijk met een zwaar Engels accent. Bij navraag bleek zij gewoon Spaans te zijn, nooit in Engeland geweest maar heel veel met de Engelse eigenaresse gewerkt en het accent enigszins overgenomen. Het ontwerp van het terrein is gedaan door een architect. En dat is zichtbaar. Een prachtig zwembad, een sanitair gebouw met marmer, een hippie-achtige bar…kortom een bijzondere camping. Alleen is het restaurant gesloten. Dus de komende dagen op rantsoen. Maar we hebben best wel lekkere dingen bij ons vanuit Nederland dus lijden geen honger.
