Hórreos…
Dag 18: Vanmorgen miezerde het. Om 10 uur vertrokken naar de noord kust. Het laatste stukje Galicië. Eerst dwars door de bergen. We reden letterlijk door de wolken. De regen ging steeds harder maar op een gegeven moment was het droog en het zicht werd beter. Ergens hoog in de bergen was de aantrekkende wind goed voelbaar. We zijn beland in Rinlo. Een vestigingsdorp bij de kust. We zijn er vanaf de camping naartoe gewandeld en flink uitgewaaid bij de klif. Wat een prachtig schouwspel. De golven die beuken op de rotsen. Dezelfde oceaan als gisteren in San Francisco maar met een heel ander gezicht en gedrag.
Op veel plekken hebben we al een soort stenen hokken op palen gezien met gaten erin. Internet is dan wel handig. Ze zijn typerend voor het Galicische landschap en worden door de bevolking gekoesterd. Het zijn hórreos. Oude bewaarplekken voor graan of andere oogsten op hoge poten om ratten en muizen buiten de deur te houden. Tegelijkertijd droogt de oogst goed door de gaten die in het schuurtje zitten. Bovenop zijn vaak versiersels te vinden. Ze staan midden in dorpen maar ook bij huizen op het land.
