Sevilla…

Op tijd zonder ontbijt vertrokken. Dat nemen we lekker in Sevilla, dachten we. De bus naar de stad kwam op tijd. Rijdt gedeeltelijk over een snelweg en in een half uur stonden we bij het park waar Plaza de España ligt. Dat doen we eerst en dan nemen we koffie, was het plan. Vijf minuutjes lopen en op het Plaza de España aangekomen. Kippenvel. Ik was Peter meteen kwijt. Hij was helemaal gepakt door de schoonheid en fotografeerde er op los. Zo prachtig en groots. En alles met keramiek versieringen a la Delfts blauw. Wat een schoonheid. We waren zwaar onder de indruk en hebben er zeker twee uur rondgewandeld. En stel je voor dat je hier 40 jaar geleden zou lopen met een rolletje van 12 stuks in je fototoestel…niet te doen! De gebouwen zijn niet eens heel oud. Voor een tentoonstelling gebouwd in een park in 1929, dus bijna 100 jaar oud. Allerlei voorstellingen in keramiek van de spaanse steden, provincies en gebouwen. Tegenwoordig wordt het gebruikt door de overheid, zoals migratiedienst, het leger en justitie. Tegen 12 uur waren we wel aan koffie toe. In het oude centrum heerlijke koffie met een croissant. Langs de kathedraal richting de Selas de Sevilla. Een houten bouwwerk boven een plein. Ook wel de paddestoelen genoemd. Een knap staaltje architectuur in hout uitgevoerd, door een Duitser ontworpen en geinspireerd door Gaudi.

Op het plein demonstranten met kleine tentjes. Opschriften als “your AirBnB was our home”…woningnood is ook hier een ding. Schrijnend. 

Tussendoor tapas gegeten…ansjovis (deze smaakten bijna als haring maar dan zachter en milder), sardientjes en gefrituurde aubergines met honing zijn inmiddels favoriet. Daarna wat souvenirs voor de kinderen en kleinkinderen gekocht en richting bus. Toch weer een hele tippel. 

Vlakbij de bushalte opnieuw wat tapas en een biertje, daar een leuk geprek met een stel uit California. Zij van oorsprong uit Antwerpen en hij uit Zweden. Ze vertelden dat ze een eigen bakkerij hadden in Amerika en per maand!!! 3500 dollar aan ziektekostenverzekering betaalden. Huh? 

Dat is het leuke van reizen. Je ontmoet allerlei mensen, je hoort allerlei verhalen en je tikt zomaar 15000 stappen weg. Pfffff.