Riaza, gezondste stad…

Dag 7:

Wat een rustige camping. Heerlijk! Vanmorgen relaxed en vervolgens op de fiets naar het stadje. Riaza. Men claimt hier “el pueblo mas sano” oftewel gezondste stad te zijn. Ik snap het wel. Veel groen en natuur om ons heen en een bergketen waar nog wat sneeuw op ligt. Ondanks de warmte van 27 graden staat hier een aangenaam verkoelend windje. Het stadje is prachtig, met een zandplein dat in september zelfs omgetoverd wordt tot een kleine arena voor stierengevechten. Rondom het plein zijn allerlei terrasjes met barretjes en pinxtos. Lekker wat gesmikkeld en een biertje gedronken. Veel gekletst hebben we niet want dan moet je schreeuwen. Haha. 

Wat kunnen die Spanjaarden VRESELIJK HARD PRATEN zeg. Conclusie is wel dat ze niet op hun telefoontje zitten te koekeloeren, maar veel socialisen. Dat is wel heel positief. 

Terug op de camping wilde Peter water vullen in onze camper. Op onze plek is een kraantje in een gat in de grond. Daar moet de slang op aan gesloten worden. Nog nooit eerder gezien. Peter op zijn knieen bij het gat sloot de slang aan. Het is zo’n kronkelslang, die als het zich vult steeds langer en dikker wordt. Als snel stond de slang heel strak. Peter wilde de kraan wat dichter draaien, maar de aansluiting liet plots los. Er stond erg veel druk op. Vervolgens spoot er een geiser van vier meter hoog de lucht in. Peters bril vloog weg en hij was door en doornat. Helaas geen filmpje van, want het was een fontein waar je U tegen zegt. Geen brokken alleen maar nat. We konden er samen lekker om lachen.