Luieren…

Alweer een week onderweg. Zoals gezegd vakantie vieren begint te wennen. Wij kwamen hier vrijdag aan en waren lichtelijk in paniek omdat we geen restaurant op de camping hadden, geen supermarkt hadden bezocht en niet konden bezoeken in de buurt en weinig opties zagen voor dineren in de omgeving.  ‘s Avonds met de fiets hier onderweg zijn was geen optie. Overdag is het al een gewaagde uitdaging! Maar de mens is creatief en we zijn zelfs een dag langer gebleven. Het werd vandaag warm en dus lekker gelezen, wat kleding gewassen en in het heerlijk verfrissende zwembad gelegen. Samen met hooguit twee andere mensen. En honger? Niet gehad. We hadden wat rantsoen bij ons. Spekjes, bruine bonen, kaas, uien, ingevroren toscaans rundvlees uit eigen keuken, appels, bananen, yoghurt, krentenbollen. En er was hier elke dag vers brood, melk en eieren. Dat hielp. We zijn niets tekort gekomen en hebben genoten. Ook nog leuk contact gemaakt met een echtpaar uit Harderwijk. Zij hadden veel gemeen met onze vakanties en ervaringen. Allemaal dingen die je, als je thuis zit, niet meemaakt. 

Vergelijkbare berichten

  • Naar de kust…

    Volgens plan richting Zarautz gereden. 437 kilometer. Peter begon op een lekker rustige snelweg. En zoals steeds halverwege wisselen. Vaak is dat rond half een. Ook meteen tijd voor de lunch. En dat is heerlijk. We maken ons eigen stolkbroodje klaar. Lekker wat koude melk erbij, plasje doen en dan kan het vervolg weer beginnen….

  • Camping Besalú…

    Op tijd vertrokken richting Spanje. Ieder 200 km gereden en wat was het druk. Veel vrachtverkeer maar ook weer veel toeristen en gekkies op de weg. En er stond best veel wind. In Zuid Frankrijk was op meerdere plekken zichtbaar dat er branden waren geweest. Bruine bomen en zwarte bodem. Op waarschuwingsborden werd vriendelijk verzocht…

  • Lunch…

    Langzamerhand begint het vankantie vieren te wennen. We onthaasten hier goed. Kunnen geen boodschappen doen, kunnen niet ver fietsen of cultuur snuiven, maar we genieten vooral van de kleine dingen. De superverse eieren, gelegd door de kippen die om ons heen scharrelen, het verkoelende zwembad en de frisse lucht. Maar toch hebben we nog wat…

  • FF schrikken…

    Onderweg zagen we het landschap weer veranderen van ruig, woestijnachtig, hoge bergen en bossen naar landbouwgebieden. Na heel veel naaldbomen zagen we nu het frisse groen van de citroenbomen. In de buurt van Almeria kwam in beeld wat we ooit op Netflix in de serie “Mar de Plastico” zagen. Eindeloos veel plastic overkappingen van gewassen…

  • Joehoe!

    Vandaag 150 km zuidwest gereden. Onderlangs de Pyreneeën en Andorra gepasseerd staan we nu op een camping bij Solsona. Peter reed. Veel tunnels, berg op berg af. Aangekomen bij de camping voelde we de hitte. Het was twee uur dus op het warmst van de dag. De camping was uitgestorven. We waren de enigen. Keuzestress…

  • Harken…

    Vanmorgen op ons gemak vertrokken. We hoefden tenslotte “maar 260 km” te rijden. En zoals gebruikelijk ieder de helft. Eerst getankt en toen vertrokken. Wat was het een leuke en sfeervolle camping in Granada! Halverwege gestopt op een parkeerplaats, het was inmiddels half een, in de camper een stokbroodje gesmeerd met een glas melk, plasje…