Schildpadje…
Dag 16:
De omgeving doet ons denken aan Griekenland. De witte stranden, de kleur van het water en de bergen. Een rustige dag vandaag. Eerst onze ochtendwandeling gemaakt rond de camping. Hier vlakbij ligt het convento van San Franciscus. Een stukje bergop gelopen om wat uitzicht te zien op zee, maar dat was te ver en steil om te voet te doen. Morgen gaan we dat per fiets doen met hulp van de batterijen. De capaciteit van de batterijen van de fietsen begint trouwens behoorlijk af te nemen. We kunnen ons geen lange fietstochten meer veroorloven. Niet erg hoor. Maar wel een aandachtspunt voor de volgende reis.
Na de lunch bij de camper (ze hebben hier de hele dag heerlijk vers stokbrood) naar het strand. Het is té aanlokkelijk om onszelf niet even te paneren met het glinsterende spierwitte zand.
Het was er super rustig. Handdoeken gespreid en neergestort op de handdoek. Charmant gaan liggen is er niet meer bij. Haha. Het water was te koud om in te zwemmen. Gisteren deed men dat wel maar vandaag niet. Ook dat vinden we niet erg. Maar gewoon lekker genieten van het uitzicht, de wind en zilte zeelucht is genoeg om een ultiem vakantiegevoel te krijgen. Lekker gelezen in ons boek in allerlei houdingen, waarna ik stijfgeworden door de houdingen toch even op mijn buik wilde gaan liggen. Peter vroeg: “Zou je dat wel doen? Of moet ik je dadelijk als een spartelend schildpadje overeind helpen?” Hahahaha. Nee, het lukte me wel nog hoor. Zo erg is het nu ook weer niet.
Wat weer een ontzettend leuke ervaringen voor jullie en ik geniet lekker mee. Enjoy vriendjes